Çay Geçen Hanı

Ülke olarak yine yüzümüzün gülmediği günler yaşıyoruz. Allah sonumuzu hayretsin. Allah hepimizin içine biraz daha vicdan, biraz daha insanlık versin.

Yazarak, daha fazla okuyarak ruhumuzu dinlendirelim. Takip ettiğim dizi yazısına devam edelim. Bu hafta The Lying Game ve Pretty Little Liars konuğumuz. Her ikisi de Sara Shepard'ın romanlarından uyarlama. Bunu şimdi farkettim. Aferin sana kız Sara. Güzel yazmışsın.

The Lying Game, 2011-2013 yılları arasında yayınlanmış, maalesef 2 sezon sürebilmiş bir dizi. Konusu benim sevdiğim tarzlardan. Daha önce yazdığım Ringer dizisine benziyor. Ama bu daha şenlikli bir dizi. Emma va Sutton, ikiz kız kardeşler. Küçükken biri fakir bir aileye, diğeri ise zengin bir aileye evlatlık verilir. Zengin olan kız bir gün kardeşini bulur ve kendisine annelerini bulmaları için yardım etmesini ister. Gelip kısa bir süreliğine zengin kardeşinin yerine geçen kardeş bu yeni aileye alışmak zorundadır. Bu sırada da kardeşi annelerini bulmanın peşine düşer. Tabi yeni aileye gelen kız hem kimseye durumu çaktırmamaya çalışır, hem zenginliğe alışmaya çalışır falan filan. Böyle hem eğlenceli, hem gerilimli güzel bir diziydi. Ben severdim ama bitti ne yazık ki. Neye başladıysam bitmiş ya, töbe töbe.

Pretty Little Liars, namı diğer PLL le devam. Bu diziye üniversite 3. sınıfta başladım. Daha doğrusu başladık oda arkadaşımla. Ben hakkında çok övgü okuyordum. Bi diziye başlayalım beraber dedik. Arkadaşım da benim gibi gerilimli, katil kimli dizi/filmlere bayılır. Baktık bi de 4 tane tatlış kız, başlayalım dedik. İlk akşam 3 bölüm peş peşe izlediğimizi hatırlıyorum. Acayip sarmıştı. Sonra işte derslerden gezmelerden fırsat buldukça izledik. Bazı sezonlar vasat geçse de çok iyi bir dizi bence. Hala da devam etmekte.

5 kız arkadaş; Alison, Aria, Emma, Hanna, Spencer. Kızlar gecesi yaptıkları bir gece Alison ortadan kaybolur. Aradan yıllar geçer. Diğer 4 kız çok yakın arkadaşlardır artık. Alison'ın yokluğuna alışmışlardır. Bir gün A adlı birinden mesaj alırlar. Sonra yıllar sürecek kabusları başlar. Ne yapsalar, nereye gitseler A her şeyden haberdar ve peşlerini bırakmıyor. Anlatacak çok konu var ancak ben şuan 5. sezonda olduğum için her an çılgın bir spoiler kaçabilir ağzımdan.

Favori karakterim Spencer. Hem karakterini hem tarzını (kılık kıyafet saç baş) hem de sevgilis.. öhö öhö, yani kızı çok beğeniyorum. En aklı başında olan kız. Aria'ya kıl oluyorum. Kendisi başrol. Bence bu işlerin altından O çıkıcak ama, bakalım. Bu arada bu diziyle ilgili en sevdiğim şeylerden biri, Youtube'ta A theory yazıp A kim olabilir ile ilgili seyirci teorilerini izlemek ve sonra gerilimden kapım açık uyumak :D Acayip şeyler var. Bir kaç sezon izledikten sonra bakın mutlaka.

Dizi önerilerinizi tek tek not alıyorum. Ben çok fazla film de izlediğim için diziye yetişmem zor olabiliyor. Dizilerime özel gece ayırıyorum. O yüzden aynı anda çok dizi takip etmiyorum. Nasıl olsa ölmez daha yaşarsam vakit var, izleriz. Keyifli ve güzel haberler alacağınız bir gün diliyorum. Görüşmek üzere!

Merhaba sevgili okuyucu. Aşırı yoğun, duygusal yönden bol dalgalanmalı bir haftanın ardından karşınızdayım. Her hafta yazdığım beşlik yazısını bir gün gecikmeli de olsa sizlerle paylaşacak olmak inanın harika. Buyrun başlayalım.

1991 yapımı Sleeping with the Enemy (Yatağımdaki Düşman), dram-gerilim türünde bir film. Başrollerinde güzeller güzeli Julia Roberts, şerefsiz,asabi,obsesif koca rolünde Patrick Bergin ve Kevin Anderson var. Konusu şöyle: Laura genç ve güzel bir kadındır. Kocasıyla dışarıdan kusursuz görünen ancak içinde şiddet de içeren kıskançlıkla örülü tehlikeli bir evlilikleri vardır. Öyle ki kocası, Laura'yı annesinin cenazesine bile yollamaz. Bütün bunlardan yorulan Laura, bir gün bir plan yapar ve evden kaçmanın zekice bir yolunu bulur. Kendisine uzaklarda yeni bir hayat kuran Laura kocasından tamamen kurtulabilecek mi bakalım. Gerilim türünü tamamen karşılıyor. Başarılı bir film. Özellikle Laura'nın akşam elma toplaması, sonra bahçede salıncağında oturması, ne biliyim içimi huzurla doldurda. Acıdım kadına heralde. Zamanında da büyük ilgi görmüş film. Mutlaka izleyin.

Benim çok keyif aldığım, değişik bir filmdi #Stuck. Avukat kızımız Holly ve muhasebeci Guy, oldukça değişik bir şekilde bir akşam barda tanışırlar. Sonra gece onları alır götürür tabi, Guy'ın evinde sabahlarlar. İşe geç kalan Holly'yi arabasıyla bırakmayı teklif eden Guy, çok pişman olacaktır. Çünkü saatlerce sürecek bir trafiğe yakalanırlar. İşte film ikisinin arabada saatler geçirerek istemeden de olsa birbirlerini tanımaları üzerine gelişiyor. Belirli aralıklara bir gece öncesine gidiyoruz ve sondan başa doğru tanıştıkları geceyi izliyoruz. Aynı zamanda trafikte kalan diğer arabalara da şöyle bir göz atıyoruz. İkisi de aşk hayatında istediklerini bulamamışken trafikte saatlerce baş başa kalıp, birbirlerini gerçekten tanıyıp şans vericekler mi bakalım? Bence pizza eşliğinde izlemelik tatlı bir cumartesi akşamı filmi. Öneriyorum.

1967 yapımı mükemmel bir filmde sıra. Barefoot in the Park. Başrollerde Robert Redford ve güzeller güzeli Jane Fonda var. Güzeller güzeli diyorum çünkü gerçekten harika bir kadınmış gençken. Şimdiki hallerine bakıyorum da inanamadım! Hayat çok acımacız bazen. Neyse efendim, filmimiz yeni evli çiftimiz Paul ve Corie'nin balayından başlıyor. Corie, kocasına aşırı düşkün. Öyle ki 5 gün boyunca balayı odalarından çıkmıyolar :D Paul daha sakin bir tip. Balayından sonra küçük ama sevimli evlerine taşınmaları ile evlilik gerçek yüzünü gösterir. Corie'nin annesi ve üst kattaki komşuları da işin içine girince neler neler olur. Ben eski filmleri çok seviyorum. Özellikle tek planda neredeyse 10-15 dakika geçen sahneler çok hoşuma gidiyor. Bu filmde de o şekildeydi. Aşırı keyifli, sevgiliniz/kocanızla izlemelik bir pazar sabahı filmi. Mutlaka not edin.

1996 yapımı Sydney, bir diğer adıyla Hard Eight şimdiki filmimiz. Başrollerde Philip Baker Hall, John C. Reilly, Gwyneth Paltrow var. Yönetmen ise Paul Thomas Anderson. John, hayattan umudunu kestiği bir anda Sydney ile tanışır ve hayatı bir gecede değişir. Kumar oynamanın inceliklerini öğrenerek yıllar içinde kendini toparlar. Kumarhanede çalışan Clementine'den hoşlanan John, Sydney'in de yardımıyla kadınla tanışır. Ne olduysa o zamandan sonra olur zaten, işler karışır. Konu oldukça basit ancak orta kararda başarılı işlenmiş diyebiliriz. Beğenmeyenleri de oldukça çok belirtmek gerekir. Yan karakterlere çok da bulaşmayan film 4 kişi etrafında dönüyor diyebiliriz. Ama filmin benim için en güzel bonusu rahmetli Philip Seymour Hoffman'dı. Küçücük rolünü nasıl devleştirdiğini görmek için bile izlenesi. Bir de tabi Samuel L. Jackson abimizi de unutmamak lazım.

Her zaman olduğu gibi yazımızı lanet bir filmle noktalıyoruz. O da For better or worse oluyor. Böylesine bomboş! bir film olmayı nasıl başarmış çok merak ediyorum. Yine de kayıtlara geçsin, konusunu yaziyim. Kocasını kaybetmiş, bir oğlu ve yaşlı babasıyla yaşayan bir kadın. Düğün organizasyon işiyle ilgilenmekte. Dükkanının hemen yanına boşanma avukatı olan bir adam ofis açar. Oldukça zıt bir durumla karşı karşıya kalan kadın ve adamı daha fena bi şey beklemekte. Kadının oğluyla adamın kızı sevgili çıkarlar. Ayy klişelikten öldüm yemin ediyorum. Bi kere kadın çok yaşlıydı. Adam da aşırı gençti. Bi de göz kenarlarına yalandan kırışıklık yapmışlar ki tam bir plastik makyaj faciası. Kadının babası zaten kocası gibi duruyordu ben anlamadım nasıl bir cast yapmışlar. İzlemeyin valla sinirlerim zıpladı.

Umarım keyifle okumuşsunuzdur, bu haftasonunuza yetişemedim ama hafta içi yapacağınız film kaçamaklarına belki bir faydam dokunur. Siz neler izlediniz, çok keyifli dediğiniz ya da aman uzak dur dediğiniz filmler oldu mu, yorum bırakırsanız çok sevinirim. Sağlıklı bir hafta diliyorum.

Herkese merhaba okuyucu. Nasılsınız, her şey yolunda mı, azcık konuşun ya. Hep ben hep ben. Mesela en son hangi filmi izlediniz ya daaa benim tavsiye ettiklerimden izlediniz mi? Ben çok merak ediyorum. Yorumlarınızı bekliyorum.

Takip ettiğim diziler serimize bugün devam ediyoruz. Once Upon a Time ve yayından kalkan The Carrie Diaries i anlatıcam bugün.

Alın size mis gibi bir dizi, Once Upon a Time. Lost'un yaratıcılarından yine bir şahane. Dizi ilk başladığı andan beri izliyorum. Diziyle büyüdüm resmen :D En sevdiğim dizi sıralamasında ilk sırayı kaptı. Ee neymiş bunun numarası Seda derseniz, başlayalım hemen anlatmaya.

Dizi, Storybrooke adlı kasabada geçiyor. Küçük bir oğlan çocuğumuz var Henry. Bir gün öğretmeni, Henry'e Once Upon a Time adlı, kapkalın bir kabı olan, kalınca bir kitap verir. İçinde hepimizin küçüklükten beri dinlediği hikayeler vardır. Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Uyuyan Güzel, Robin Hood, Kırmızı Başlıklı Kız, Pinokyo, Peter Pan... ohooo aklınıza ne gelirse. Ancak bir fark var, hikayelerin hepsi bir şekilde birbirine bağlı. Henry bu kitabı okudukça kasabalarının lanetli olduğunu, Kurtarıcı dedikleri birinin olduğunu ve kasabaya gelirse bu laneti kıracağını düşünür. Lanet de şey zaten, o kitaptaki her karakter o kasabada bir şekilde yaşar ancak kim olduklarını bilmeden. Modern zamanda yani. Mesela Henry'nin öğretmeni aslında pamuk prenses gibi. Ya enfes bir dizi, anlatırken heyecanlandım. Dizi şuan 4. sezonunda. izlemediyseniz çok şanslısınız. Harika bir hikaye sizi bekliyor.

Rumplestilskin

Bu kadar yüzeysel anlattığıma bakmayın, öyle güzel hikayeler çıkarmışlar ki ortaya, ağzınız açık kalır. Nası bağlamışlar onca şeyi, her izlediğimde hayret ediyorum. Her bölüm ve her sezon yepyeni karakterler ekleniyor. Mesela bir süredir Frozen filminden Elsa ve Anna kardeşleri izliyoruz. Şimdi Maleficient filan gelmiş. Ben biriktirdim biraz, izlemedim o bölümleri :) Favori karakterim ise Rumplestilskin. Hastayım o adama. Hele bir Deary diyişi var ki! İzlerseniz mutlaka seviceksiniz bu adamı. Diziyi de muhakkak izlemenizi tavsiye ediyorum. Çok keyif alıcaksınız.

Sırada, büyük bir hevesle beklediğim ama keşke beklemeseydim dedirten The Carrie Diaries.

Sex and the City seven her kadının mutlaka ilgisini çekmiştir. Carrie Bradshaw'ın gençlik hallerini, lise yıllarını anlatıyor dizi. Ailesiyle ilgili pek bilgimiz olmayan Carrie'nin ölen annesi, babası, asi kız kardeşi, ilk aşkı Sebastian (sibesçın diye diye öldü kız), liseden kankaları ile oldukça sıradan bir hayat. Bir gün Interview dergisinde işe alınır ve renkli hayatı başlar. Satc deki kankaları ile de ayrı ayrı tanışmalarına tanık olucaktık sanırım ama sadece Samantha'yı görebildik. Biraz genç kız dizisi olmuş. Satc severlerin pek beğendiğini düşünmüyorum -ki zaten yayından kalktı dizi. Ben de bayılarak izlemedim. Vasat bir diziydi. Geldi geçti. İzlemeyin. Bu kadar netim :D

Sizlerden de yavaş yavaş dizi önerileri geliyor. Zaten benim liste kabarık, ölmeden izleyebilsem bari. Ama siz yine de önerilerde bulunabilir ya da bu iki diziyle ilgili görüşlerinizi paylaşabilirsiniz. Çok sevinirim. Görüşmek dileğiyle.

ellerim dondu şunu çekicem diye

Son birkaç aydır tüm sosyal medyada, kitapçılarda; en çok gördüğümüz, en çok konuştuğumuz kitap sanırım Kafamda Bir Tuhaflık. O yüzden sizi çok sıkmadan, kısa bir yorum yapmak istiyorum.

Benim Pamuk'tan ilk kitabım. Kitap Ağacı yılbaşı hediyeleşme etkinliği sırasında gelmişti. Hediye gelmeden önce de kitapçılarda bol bol içini açıp karıştırmıştım. O yüzden pek güzel bir hediye oldu benim için.

Kitap, İstanbul'da çocukluğundan beri dikiş tutturmaya çalışan bozacı Mevlut'un (Mevlüt değil, Mevlut) hayatını merkez alarak şekilleniyor. Yan karakerler bolca mevcut. Mevlut'un babası, amcaoğulları, karısı, baldızları, arkadaşları hatta müşterileri. Zaman zaman onların dilinden de dinliyoruz hikayeyi.

Mevlut'le akşamları boza satmaya çıkmayı çok sevdim. Karısı Rayiha'yla sessiz ama doyumsuz aşklarına imrendim. Amcaoğullarına yeteri derece gıcık oldum. Beni en en en çok hüzünlendiren, babasıyla İstanbul'a ilk geldiklerinde yıllarca yaşadıkları eve, 30 sene sonra geri dönmesiydi. O anı yaşadım, içim acıdı. Ben anılarından çok aşırı etkilenen bir insanım. O yüzden oldu sanırım ağlamam. Pamuk'un, kitabın sonlarında Mevlut'u orada yaşatması bana iyi geldi.

Kitap yakın tarihe güzel bir ışık, o zamanların göçebe insanlarının İstanbul'daki hayatlarına başarılı bir tanıklık. Hiç sıkılmadım. Kitabı elime her aldığımda su gibi aktı. Bence eğer bu ara her şeyden sıyrılıp, keyifli bir yolculuğa çıkmak isterseniz kesinlikle önerim bu kitabı okumanız yönünde. Kitabı beğenmeyenler de mevcut ancak bu, kitaptan ne beklediğinize bağlı. Ben kafamı çok yormayan, kaliteli bir roman okumak istedim. İstediğimi de aldım. Okuyorsanız, okuduysanız yorum bırakmayı unutmayın. Keyifli ve bol okumalı bir gün dilerim.

Not: Boza yapmayı üniversitede öğrenmiştik. İsterseniz bi ara yazısını yazarım. Yapar içeriz :)

Baharın başlangıcı kabul ettğimiz, bu gri günden herkese merhaba. Baharı sevmem, gri güne aşığım şuan. Ama bugünün en güzel yanı 21 Mart Dünya Down Sendromu Farkındalık Günü olması. Google baharı kutlayacağına bunu kutlasaydı daha mutlu olurdum. Sosyal medya hesapları down sendromlu kardeşlerimizle ilgili çok güzel paylaşımlarla doldu taştı. Çok seviniyorum. Onların çok zeki ve özel olduğunu biliyorum. Çocuklarımızı, onların da bizden hiçbir farkı olmadığını öğreterek büyütmeliyiz. Farkındalık, küçük yaşlardan başlar. Acımasız acımasız çocuklar büyütmeyin kurban olayım.

Sosyal mesajımı da verdiğime göre haftanın beşliğine geçebiliriz. Yine birbirinden farklı alanlarda izlediğim filmlerle karşınızdayım.

2012 yılında 36 günde çekilmiş filmimiz Hitchcock, ünlü yönetmen Alfred Hitchcock'un meşhur filmi Psycho'yu çekerken yaşadıklarını anlatıyor. Film için mali kaynak bulma zorluğu, başrol oyuncularının seçimi, yönetmen Hitchcock'un karısı Alma ile yaşadıkları, oyuncuların kendi aralarında gerilimleri gibi noktaları işleyen film, biyografi-drama türünde. Ancak bence işin içine hafif de bir gerilim katmışlar, tadından yenmez olmuş. Filmde başarılı çıkarımlar (kişiye göre değişir), tatlı göndermeler mevcut. Mesela filmin sonunda Hitchcock'un omzuna, bir karga konar. Sonraki filmi the birds'e güzel bir gönderme :) Başrolde Antony Hopkins'i, Süleyman Demirel kıvamında izliyoruz. Çok başarılı bir oyunculuktu ya. Helal olsun. Kendisine yapılan makyajla Ocsar'a aday olmuşlar ayrıca. İzlenesi.

Ayy çok keyif aldığım bir film şimdi anlatacağım My Cousin Vinny. İki kafadar, yol üstünde bir markete uğrarlar. Tamamen tesadüfi, market sahibi onlar çıktıktan hemen sonra öldürülür. Tabi şüpheli olarak ikisi yakalanır ve hapse gönderilir. Avukat olarak çocuklardan biri, kuzeni Vinny'i çağırmayı teklif eder. Kız arkadaşı ile birlikte şehire gelen Vinny evet avukattır, ancak bir sorun var. Hiç mahkemeye çıkmamıştır. Eğlenceye bakın şimdi. Bir yandan oranın mahkeme kurallarını, bir yandan gerçek avukatlığı öğrenmeye çalışır. Karşısında da azılı bir avukat vardır. Başrollerde ses tonuyla beni öldüren Joe Pesci, filmdeki rolüyle Oscar kazanan Marisa Tomei, Karate Kid'den tanıdığımız Ralp Macchio var. 1992 yapımı bu filmi sakın kaçırmayın. Beğeneceğinize eminim.

Çok uzun zamandır listemde olan Worl War Z'ye sıra geldi. Başrolde Brad Pitt'in olması, izlememle kesinlikle alakalı değildir. Artık ordudan, savaştan elini eteğini sıyıran Gerry (Brad Pitt); iki kızı ve eşiyle gayet tatlış bir hayat sürmektedir. Bir gün arabada giderken zombiler arasında kalınca, heyecan başlar. Ordan oraya koşarak ailesini güvenli bir yere taşıyan Gerry, kaçınılmaz olarak eski işinden çok önemli bir görev için çağırılır. Ailesi için mecbur kabul eder. Dünya'yı zombilerden kurtarma vakti gelmiştir. Ben filmi çok beğendim. Zombilerin sürü halinde koşuşturduğu sahneler ve uçak sahneleri favorim. Brad Pitt'in yapımcılığını da üstlendiği filmin, kariyerindeki en yüksek gişe yapan filmiymiş. IMDb puanı 7 olan film, 2013 yapımı. Mutlaka izleyin.

1999 yapımı Anna and the King, listemde sürünüyordu yıllardır. Evde tek olduğum bir gün demledim çayımı, geçtim filmin karşısına. Aman Allahım, film bi bitmedi. İki buçuk saat geçmedi bana. Çay bitti. Neyse efendim, konumuz şöyle. 1860larda bir İngiliz öğretmen olan Anna, kocasının ölümünden sonra oğlu ve iki yardımcısıyla yaşamaktadır. Siyam kralı Monhkut'un çağrısıyla saraya gider ve kralın 58 çocuğu ile eşlerini eğitmeye başlar. Oldukça idealist bir öğretmen olan Anna, kralı bile dize getirerek, yanlış bir çok düzeni düzeltir. Bu arada krallığa yaklaşan tehlikeler, kralla Anna arasında filizlenen aşk, çocukların dertleri de vardır. Bakalım kralımız ne yapacak? Bu arada Jodie Foster'ın oğlunu tüm şapşikliğiyle Draco Molfoy oynuyor. Tipini görmeniz lazım :D Tarihe ilginiz varsa izlenebilir bir film.

En negatif filmi, en sonda yazıyorum. Karşınızda hiçbir şey anlamadığım Gentlemen Broncos. Sakin bir hayatı olan Benjamin roman yazmaktadır. Kendi gibi genç yazar adaylarının katıldığı bir kampa katılır. Aralarında hayran olduğu Chevalier'in de bulunduğu bir jüri, roman denemelerini kendilerine bırakmalarını ister. Kariyeri sıkıntıda olan Chevalier, Benjamin'in romanını çok beğenir. Biraz üzerinde oynadıktan sonra, kitap kendininmiş gibi yayımlatır. Tabi kitap büyük de beğeni toplar. Filmde bi de film çekimi sahneleri, gerçeküstü yaratıklar vardı. Ben valla ne anlatmak istiyor anlamadım. Acayip absürd bir film olmuş. Hiç keyif almadım. Absürd komedi severim aslında ama bu hiç olmamış bence. Yine de seçimi size bırakıyorum.

Bloguma uğrayıp, yazılarımı okuduğunuz için çok teşekkürler. Umarım güzel öneriler sunabilmişimdir. Keyifli cumartesiler.

Türkçe'ye Lanetli Kan olarak oldukça saçma ve filmden illa bir bilgi içerecek şekilde çevrilmiş olan Stoker ile herkese merhaba. 2013 yapımı, psikolojik gerilim türündeki filmin başrollerinde yeni gözdem Mia Wasikowska, Matthew Goode ve tüm botoksluğuyla Nicole Kidman var. Yönetmen ise, Güney Kore sinemasını yakından takip edenlerin çok sevdiği Chan-wook Park.

Konumuza şöyle bir bakalım. India, annesi Evelyn ve amcası Charles arasında geçen oldukça düz bir senaryo. Düz diyorum, çünkü olay senaryoda değil bence, çekimlerde. India'nın babası öldükten sonra, hiç görmediği amcası cenaze günü çıkagelir. Zaten yeteri kadar asasyol olan India, bu ziyaretle iyice gerilir.Kızıyla arasındaki gerilim hiç bitmeyen anne Evelyn için ise, amca gelmekle çok iyi yapmıştır. Çok da iyi güzel yapmıştır.

Düğüm kızımız India ve amcası arasında aslında. Anne tamamen yan rolde diyebiliriz. Kız, uzaktaki sesleri duymak konusunda adeta bir uzman. Aynı zamanda kendisine dokunulmasından hiç hoşlanmıyor. Ahh seni deli kız. Evde anne ve kızla beraber yaşamaya başlayan amca, oldukça gizemli biri. Benim tek odaklandığım nokta, amcanın arkasından neler çıkacağıydı.

Filmde, şimdiden oldukça meşhur hale gelmiş iki sahne var. Biri, India'nın amcasıyla piyano çaldığı sahne, bir diğeri annesinin saçlarını taradığı sahne. İzlerseniz, ne dediğimi anlayacaksınız. Aslında bir nevi ensest ilişkiyle karşı karşıyayız. Ama gözümüze sokulmaya çalışılmamış. Her şey çok normal seyirde devam ediyor. Söylenmek istenen şey, diyalogla değil, vurucu sahnelerle anlatılıyor. Bunu filmlerde seviyorum.

Anne-kız arasındaki gerilim, India'nın artık kendini keşfetmeye başlaması, bir yandan amcasının kendisine ilgisi, annesinin amcasıyla vakit geçirmesi, her doğumgününde hediye gelen ayakkabıların mesajı... Bunlardan neler çıkacağı merak konusu.

helal sana amca

Mia Wasikowska, bence bu rol için başarılı bir seçim. Nicole Kidman'ı beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Sadece artık yaş alıp, histerik anne rollerini de oynadığını görmek iyi oldu. Amca rolündeki Goode, kimi eleştirilere göre oldukça kasıntı oynamış. Benim gözüme çok batmadı. Özellikle savunmasız, çocuksu halinden; gizemli, amca karakterine geçiş, o masum tipine yakışmış.

Filmle ilgili eleştiriler kurgunun zayıf olması ve filmin yavaş ilerlemesi yönünde. Kurguya bir lafım yok. Çekim açıları, geçiş sahneleri çok çok başarılıydı. IMDb puanı 6.9, Rotten Tomatoes puanı ise 69 olan film, yönetmeniyle kıyaslanınca, başarısız bulunmuş. Anneme açtığımda da, yarısında kapatmış. Yorum yok. Ben beğendim efendim. Öneriyorum, pek de bir şey beklemeden izlenebilir.

Merhaba herkese. Hep film mi konuşacağız dedim, araya sevdiğim dizileri de eklemek istedim. Hem belki fikir alışverişinde bulunur, yeni diziler keşfederiz dedim. İyi yapmış mıyım?

İlk yazımda, izlediğim ama artık yayınlanmayan dizilerden bahsedeceğim. Kimisi reyting kurbanı, kimi onlarca sezon sonrası nihayete ermiş diziler.

İlki, pek tabi hemen herkesin izlediği ya da en azından duyduğu How i met your mother, nam-ı diğer Himym. Diziye hayatımın önemli boşluklarından birinde, üniversite sonuçlarını beklerken başlamıştım :D Yeri ayrıdır bende. Gece başlayıp, sabahlara kadar izlerdim. Öyle çok hoşuma giderdi ki. Dizide mimar Ted Mosby, 2047 yılında sanırım yanlış olmasın, karşısına çocuklarını alıp, anneleriyle nasıl tanıştığını anlatıyor. Her bölüm Ted'in "Kids" diyişle başlayıp 20 dakikalık komediyle devam ediyor. Benim tabi ağladığım bölümler de çok oldu. Ben bu dizideki sürekliliği çok sevmiştim. Mesela, bir şemsiyeden bahsediliyorsa, bir kaç sezon sonra o güne dönüp, hikayeye devam ediliyor. O meşhur Kate Moss'lu cadılar bayramı, dönüp dönüp ipuçları yakaladığımız en sevdiğim kısımlardandı. Favori karakterim çok sıkıcı olmamla birlikte Ted sanırım. Sakinliğini kendine benzetiyorum. Her birini aslında çok seviyorum, Barney Stinson'ı sevmeyen yoktur zaten. Ya da Lily ile Marshall'ın o aşklarını... Robin'in de Kanadalı triplerini :D Ay güzel diziydi ya. Anneye de baya laf atan oldu. 10 senedir bu kadını mı bekledik diye ama, bence cuk olmuş. Şimdi de babanızla nasıl tanııştım versiyonu çekilicekmiş diyolla. Bekliyoruz bakalım.

Meşhur anne

Şimdi de sırada benim çok sevdiğim ama ilk sezonundan sonra yayından kaldırılan Ringer var.

Ringer'a da üniversitede yurttaki odamda, sıkıntıdan başlamıştım. Pek öyle perili, savaşlı, aksiyonlu, zombili şeyleri dzilerde sevmediğim için, o ara baktım en mantıklısı buydu. Zaten çok fazla izlenecek şey de yoktu. Şimdi şimdi aldı başını yürüdü. Neyse.

Başrollerde Sarah Michelle Gellar ve Ion Gruffudd var. Özellikle Ion'u bu diziden sonra çok sevdim. Şimdi efendim, hikayeye göre, Bridget (S. M. Gellar), alkol bağımlısı, düzenli bir hayatı olmayan, orda burda dolanan bir kadın. Kendisine tıpa tıp benzeyen bir de ikizi var, Siobhan. Ama yıllardır görüşmüyorlar. Siobhan ise Bridget'ın aksine zengin bir adamla evlenerek, mükemmel bir hayat sürmektedir. Bir gün Siobhan, kardeşini arar ve buluşmak ister. Ama ilginçtir ki, denizin ortasında bir sandalda buluşurlar. Derken, Bridget kendisini salda baygın halde bulur, veee kardeşi yoktur. Denizin ortasında, kardeşinin çantası haricinde hiçbir şey yoktur. Napsam napsam derken, kardeşinin yerine geçmeye karar verir. Dıdıdıdımm. Güzel değil mi? Klişe olmasının yanında, kurgu inanılmaz başarılıydı. Gerçekten bu diziyi niye kaldırdılar hiç anlamadım.

Evde artık kendisini 16 yaşında bir üvey kız, yakışıklı ve zengin bir koca, bir de aşığı beklemektedir! Gördüğünüz gibi Siobhan hiç boş durmamış :D Dizi 2011-2012 yıllarında tek sezon yayında kalabildi. 22 bölümden oluşan Ringer'ın tadı damağımda yemin ediyorum. Önermem çok saçma olucak tabii ki, 1 sezon ama bence o da keyifli bir serüven. Çok şaşırtmalı şeyler oluyor, benden demesi.

Her yazı dizimde 2 adet diziden konuşalım istedim, hem sıkılmayalım, hem sakin sakin ilerleyelim. Daha yazacak çok dizim var, ona göre. Siz neler önerirsiniz, Seda mutlaka başla dediğiniz neler var, ya da Himym ya da Ringer'a ucundan kıyısından bulaşanınız varsa, aşağıya yorum olarak bırakırsanız çok sevinirim.

görseller: pinterest, tumblr

Takip Ettiğim Diziler - 3

NELER İZLEDİM #13

Takip Ettiğim Diziler - 2

Kafamda Bir Tuhaflık - Orhan Pamuk

NELER İZLEDİM #12

Stoker (Lanetli Kan) (2013)

Takip Ettiğim Diziler - 1

Hakkımda

Ooo hoşgeldiniz

archives

EN SON NELER İZLEDİM

DİKKAT

Popular Posts

Labels

Etiketler